„Rada koronna” była bardzo wyczekiwaną przeze mnie książką. „Tajemnica Askiru” to jedna z moich ulubionych serii, która porwała mnie już pierwszym tomem – high fantasy z humorem, więc na jej finał czekałam z niecierpliwością. Z racji faktu, że cykl się kończył spodziewałam się trochę naciąganego finału i urwania pewnych wątków, ale to co dostałam mnie absolutnie zaskoczyło – zbierałam szczenę z ziemi i nerwy do kupy. Uwaga! Wyjaśnienie mojej reakcji jest spoilerem, więc jeśli nie chcecie się dowiedzieć za dużo to w tym miejscu zakończycie lekturę tej recenzji.

Havald z towarzyszami po wielu przygodach docierają do celu swojej podróży – Askiru, serca cesarstwa. Askir jest jednak cieniem dawnej potęgi a rządzą polityka i pieniądz. Nadzieją pozostaje przedstawienie sprawy wojny z Thalakiem na radzie koronnej, a zanim ona nastąpi, zebranie tyłu sprzymierzeńców ilu się da.

W porównaniu z poprzednimi częściami serii „Rada koronna” jest rozczarowująca. Humoru, który tak uwielbiałam, praktycznie nie ma, a wątek miłosny sprawia wrażenie wciśniętego na siłę. Odniosłam wrażenie, że jest tam głównie po to by inni bohaterowie mogli nazwać Havalda idiotą. Usunięcie go na rzecz zwiększenia scen z Zokorą trochę by rozruszało 7 tom. Z drugiej strony pojawia się tu zdecydowanie więcej mistycyzmu otwierającego nowe wątki. W połączeniu z dość wolno zbliżającą się radą koronną dostajemy zastanawiającą lekturę. No i tu dochodzimy do wspomnianego we wstępie finału. Otóż zakończenie „Tajemnicy Askiru” jednocześnie otwiera kolejną serię – „Wojny bogów” – i to jeszcze jaką sceną!!!

Z jednej strony jestem mega zawiedziona, że nie dostałam rozwiązania głównego wątku, ale za to z drugiej strony, nie musiałam się również rozstawać ze stworzonym przez Schwartza światem. I dostanę go więcej! Tyle, że znów muszę czekać na kolejną część. Odrobinę piciesza mnie fakt, że wydawnictwo Initium ma w planach kontynuację.

Moja ocena 6/10

„Rada Koronna” Richard Schwartz
„Tajemnica Askiru” tom 7
Wydawnictwo Initium
Tłumaczenie Agnieszka Hofmann