Po przeczytaniu opisu „Wędrówki przez sen” podchodziłam do niej trochę z rezerwą, bo choć byłam mega ciekawa co się wydarzy dalej to zapowiadało się na trójkąt miłosny – coś czego absolutnie nie cierpię. Ku mojemu zaskoczeniu, pomimo trochę niemrowego początku, czytało mi się ją naprawdę dobrze.

Jest to recenzja drugiego tomu, a więc może zdradzać szczegóły z pierwszego!

Helena stara się wypełnić swoją misję wędrując przez podziemie. Problem polega na tym, że nie wie jak uwolnić erynie, a samotność i wycieńczenie powoli ją wyjanczaja. Z pomocą Helenie przychodzi tajemniczy Orion, który bardzo szybko staje się jej przyjacielem. Lucas również stara się pomóc jak może, jednocześnie usiłując trzymać się dziewczyny z daleka.

Druga część „Spętanych przez bogów” jeszcze intensywniej czerpie z mitologii. Helena bardzo dużo czasu spędza w podziemiu, dzięki czemu możemy trochę pozwiedzać krainy zmarłych i głębiej odczuć klimat powieści. Pojawia się też kilka znanych nan z mitologii postaci, choć myślę, że w zaskakujących wydaniach – albo ja już po prostu nie pamiętam mitologii. Tak czy inaczej, pomimo dość powolnego początku, historia rozkręca się i wciąga czytelnika serwując zakończenie, którego ja osobiście się nie spodziewałam.

Bałam się, że powstanie dziwny trójkąt miłosny, oczywiście z całą związaną z tym dramą, ale to trio bohaterów – Helena, Lucas i Orion – działa. Nie tylko ich wzajemna relacja ma sens, ale też pasuje do historii. Czy druga część jest lepsza od pierwszej? Nie. Czy uważam że jest interesująca? Tak i z niecierpliwością zabieram się za trzecią część. Prawdę powiedziawszy, już dawno nie czytałam serii książka za książką i nie potrafiłam się oderwać. Jestem niesamowicie ciekawa finału historii Heleny oraz cały czas mnie męczy ten plot twist z pierwszego tomu.

Moja ocena 8/10

„Wędrówka przez sen” Josephine Angelini
„Spętani przez bogów” tom 2
Wydawnictwo Amber
Tłumaczenie Julia Wolin