Lubicie prequele? W moim przypadku to zależy od tego czy ich zakończenie lub jakieś istotne wydarzenia zostały zdradzone w pierwotnej historii. Jeśli tak – to gdzie tu zabawa? I to jest właśnie mój największy problem z „Ogniem w ciele”.

Z racji tego, że czytałam „Z krwi i popiołu” to pewne wydarzenia z tego tomu, nawet nie tyle, że były przewidywalne, one wręcz zostały już wcześniej zdradzone. Odebrało mi to masę frajdy z lektury – a szkoda, bo jak Poppy i Cas mnie irytują tak Serę i Asha lubię. I całe szczęście, bo właśnie to mnie uratowało. Kibicuję tej dwójce, więc pomimo znajomości zakończenia byłam w stanie się emocjonalnie zaangażować w historię. Nawet udało mi się rozwyć 😆. W tej części jest też zdecydowanie więcej akcji i, w końcu!, nie ma się wrażenia, że książka jest rozwleczona.

Wyczekuję ostatniego tomu, żeby dowiedzieć się co dalej i jak się to splata z pierwotną serią (która teraz nabrała masę sensu!) Może jakiś reread jak już wszystkie wyjdą 🤔

Moja ocena 7/10

„Ogień w ciele” – Jennifer L. Armentrout
„Z ciała i ognia” tom 3
Wydawnictwo Akurat
Tłumacz Justyna Szcześniak-Norberg