English version below!

Dziękuję autorce – Laurze A Blake – za ebooka do recenzji.

Przyznaję, że miałam wielkie oczekiwania co do „The Forgotten Dawn” – opis brzmiał mega ciekawie, więc się ucieszyłam, że dołączę do grona recenzentów. Obawiam się jednak, że to co przeczytałam nijak się ma do moich oczekiwań.

Ale po kolei…

W mailu informującym mnie o załapaniu się do grona recenzentów był zapis, że cytuję

„This will be an uncorrected proof of The Forgotten Dawn, which means there may still be some typos/errors here and there as it is not in its final-edited form.”

I nie powiem, żeby mnie to cieszyło, ale ok. Przymknę oko na drobne literówki czy błędy, tym bardziej, ze choć nie mam problemów z językiem angielskim to nie posługuję się nim na co dzień.

Wspomnianych wcześniej drobnych błędów nie znalazłam. Niestety zauważyłam inny problem – książka, którą przeczytałam wymaga jeszcze bardzo, bardzo, ale to BARDZO dużo edycji.

Z takiego czysto narracyjnego punktu widzenia było to najbardziej widoczne w momentach gdy coś jest wspomniane, ale nie wytłumaczone i trzeba próbować wyciągnąć z kontekstu znaczenie (co niestety też nie zawsze było możliwe) lub gdy człowiek ma wrażenie, że w ogóle brakło całego fragmentu wprowadzającego jakiś element lub osobę – złapałam się o wiele razy za dużo na myśli „czy ja coś przeoczyłam?!”, a jestem uważnym i czepialskim czytelnikiem – czytam od deski do deski, każdą literkę. I jak pewnych rzeczy brakowało, tak niestety pojawiło się też trochę powtórzeń, gdy np. jeden akapit kończył się pewnym zdaniem, które potem odrobinę zmienione lub niemal wcale! otwierało następny akapit lub rozdział. Mnie takie coś kosmicznie irytuje, bo natychmiastowo wybija mnie z flow czytania – czuję potrzebę sprawdzenia, czy ja coś źle zrozumiałam i się wracam.

Obawiam się jednak, że nawet jeśli założymy, że problemy wspomniane we wcześniejszym akapicie mieszczą się w „uncorrected proof”, to nie jest to koniec moich uwag.

Każdą historię tworzą jej bohaterowie i nawiązywane przez nich relacje. I to jest coś czego w „The Forgotten Dawn” brakuje. Jak akceptuję przyjaciół z dzieciństwa, których wzajemne zachowania faktycznie sugerują jakąś tam przyjaźń, tak tych znajomości nawiązancyh w trakcie selekcji nie. Jeśli autor twierdzi, że główna bohaterka jest wyrzutkiem we własnym miasteczku to musi mi pokazać co sprawia, że zaprzyjaźnia się z nowymi osobami. Poćwiczyliśmy razem i zostali przyjaciółmi to zwyczajnie za mało. Nie mogłam się oprzeć wrażeniu, ze wszelkie interakcje bohaterów były mega sztuczne.
Mamy jeszcze obiekt jej zainteresowań – pomiędzy zobaczyli się pierwszy raz, „porozmawiali”, a zaczęli całować na parkiecie brakuje całej masy rozwoju tej ich relacji. Non stop zachodziłam w głowę, skąd tam się w ogóle wzięło jakieś ich przyciąganie – znów coś przeoczyłam? Już tutaj pominę kwestie nieistniejącej chemii….

Są bohaterowie, a więc są też jakieś ich motywacje. I nie da się oprzeć wrażeniu, że motywacja do działania MFC zostało dodana po fakcie, bo zwyczajnie odstaje. A samo zakończenie jej wielkiego problemu? Napiszę tylko Deus Ex Machina.

Zostaje nam jeszcze sama narracja. Tak! Tu też się będę czepiać! Początek jest strasznie rwany – pomiędzy kolejnymi rundami eliminacji nie dzieje się absolutnie nic – tutaj powinno być pokazane właśnie jak bohaterowie tworzą więzi między sobą, ale tego brakuje. Te szczątkowe fragmenty to o wiele za mało – przynajmniej jak dla mnie. Dopiero druga połowa jako tako się rozkręca, żeby walnąć szokującym zakończeniem, na które nic nie wskazywało. Swoja drogą, szukałam w czasie lektury jakiegoś motywu przewodniego serii, wiecie, jakiegoś większego tła fabularnego, które zapowiada sagę, ale dostałam to dopiero w samej końcówce, a i to bez zaadresowania kilku innych rzuconych tu czy tam wątków.

Najbardziej boli mnie fakt, że tak strasznie wymęczyłam tą książkę. Przez wszystkie wspomniane wcześniej problemy, w szczególności sztuczność bohaterów nie mogłam się wciągnąć w stworzony przez autorkę świat. Przyznaję, że miała kilka fajnych pomysłów – jak same dwory i eliminacje, ale niestety zgubiło się to w słabo napisanej książce. Tutaj czuć, że to debiut, i że autorka nie ma doświadczenia. Ja osobiście, gdyby nie fakt, że to ARC, walnęłabym DNFa jeszcze zanim dotarłabym do 100 strony, ale że ja to ja, to czułam się zobowiązana przeczytać całość, żeby móc ja rzetelnie ocenić. A choć uzasadniony DNF sam w sobie byłby oceną to zmuszałam się, żeby dać „The Forgotten Dawn” szansę za szansą. Doczytałam ją, owszem, ale męczyłam ponad dwa tygodnie i jednocześnie zabiła we mnie chęć do czytania czegokolwiek innego w tym czasie….

Moja ocena 1/10

Enhlish version:

Thank you to the author – Laura A. Blake – for providing the ebook for review.

I’ll admit I had high expectations for The Forgotten Dawn – the synopsis sounded incredibly intriguing, so I was excited to be among the selected reviewers. Unfortunately, what I read didn’t quite live up to those expectations.

But let me start from the beginning…

In the email notifying me that I’d been selected as a reviewer, it was stated – and I quote:

„This will be an uncorrected proof of The Forgotten Dawn, which means there may still be some typos/errors here and there as it is not in its final-edited form.”

I won’t say that thrilled me, but fair enough. I was prepared to overlook minor typos or errors, especially since, while I’m comfortable with English, it’s not my everyday language.

However, I didn’t actually notice those minor errors. Unfortunately, I found a different issue – the book I read still needs a lot – and I mean a lot – of editing.

From a purely narrative standpoint, this was most evident in moments where something was mentioned but not explained, leaving the reader to guess its meaning from context (which wasn’t always possible), or when it felt like an entire introductory section – whether for a plot element or a character – was simply missing. I often found myself thinking, “Did I miss something?!” And I’m a careful, detail-oriented reader – I read every word. While some things were lacking, others were unnecessarily repeated – for example, one paragraph might end with a certain sentence, and the next paragraph or chapter would open with a nearly identical or slightly reworded version of that same sentence. That kind of repetition pulls me out of the reading flow instantly. I’d find myself going back, checking whether I misunderstood something.

But I’m afraid that even if we accept that the issues mentioned above fall within the realm of an “uncorrected proof,” that’s not the end of my concerns.

Every story is made by its characters and the relationships they form. And that’s something The Forgotten Dawn sorely lacks. While I could accept the childhood friends and their dynamic – which at least suggested some kind of existing bond – the new relationships formed during the selection process didn’t convince me at all. If the author claims that the main character is an outcast in her own town, I need to see what makes her connect with these new people. Saying they trained together and became friends just isn’t enough. I couldn’t shake the feeling that all the character interactions were incredibly forced.

Then there’s her love interest. From the moment they first lay eyes on each other, to “talking,” to kissing on the dance floor – so much development is missing. I kept wondering where their attraction even came from – did I miss something again? I won’t even get into the complete lack of chemistry…

Characters aside, we also need to consider their motivations. And it felt like the main female character’s motivation was tacked on after the fact – it just didn’t fit naturally. As for the resolution of her major issue? Let’s just say it was pure Deus Ex Machina.

Now let’s talk about the narration itself. Yes, I’m going to nitpick that too! The beginning felt very choppy – absolutely nothing happened between the elimination rounds. Those scenes should have been used to show the characters bonding, but that was missing. The sparse fragments we did get were far too little – at least for me. The second half does pick up a bit, only to hit the reader with a shocking ending that comes completely out of nowhere. For the record, I was looking throughout the book for some overarching theme or a broader plot hinting at a saga, but I only got that in the final moments – and even then, several threads mentioned earlier were left unresolved.

What hurts the most is how exhausting this book was to read. Due to all the issues mentioned – especially the forced character dynamics – I simply couldn’t immerse myself in the world the author tried to create. I admit she had a few great ideas – like the courts and the selection process – but they got lost in a poorly executed story. You can tell it’s a debut, and that the author lacks experience. Honestly, if this hadn’t been an ARC, I probably would’ve DNFed it before reaching page 100. But because I am who I am, I felt obligated to finish it in order to provide a thorough review. And while a justified DNF would’ve been a review in itself, I kept pushing through, giving The Forgotten Dawn chance after chance. Yes, I finished it – but it took me over two weeks, and it completely killed my desire to read anything else during that time…

„The Forgotten Dawn” – Laura A Blake
„The Shattered Sky Saga” tom 1