Katy i Daemon mierzą się z ostatecznym zagrożeniem, które pojawiło sie na koniec poprzedniego tomu – zagrożeniem, które może zniszczyć cały świat.

Opposition jest niezwykle dynamiczne, wręcz bym powiedziała, że nawet za szybkie. Wydarzenia dotyczące pary głównych bohaterów domykają ich historię w satysfakcjonujący sposób. To co mi sie nie spodobało, to brak szerszego opisu jak sobie radzili z inwazją. Zagrożonie ze strony luksjan było przedstawiane jak ogromne, a sami luksjanie niemal wszechmocni. Tymczasem padali jak muchy w ludzkij formie i do ich pokonania wystarczył sojusz z arumianami i wojsko. I choć było wyjaśnione, że kosmici stanowią organizm zbiorowy, więc wystarczy zabić przywódcę, by poszli w rozsypkę, to jakieś to takie za proste. Niby wszystko się logicznie łączy, ale mi tu czegoś brakowało – jakiegoś takiego umpf!

Moja ocena: 8/10